Deze pagina werd voor het laatst bijgewerkt in januari 2014.
Op deze pagina vindt u het jaarverslag over 2013 van de Nijkerkse Stichting voor Hulp aan Tsjernobylkinderen. Het vorige verslag (uit 2012) vindt u hier.
Verslag van het jaar 2013
De Nijkerkse Stichting voor hulp aan Tsjernobylkinderen is in maart 2013 weer naar de Projecten in Belarus geweest, zie het reisverslag. In april heeft de Nijkerkse Stichting van een Kinderkledingbeurs uit de gemeente Maarn een donatie gekregen voor Belarus. Deze Kinderkledingbeurs bestond 10 jaar en heeft van de opbrengst een donatie gedaan voor babyvoeding en medicijnen voor het baby opvanghuis in Pinsk.
Via onze organisatie in Brest hoorden we (in juni) dat er in Ivatsevichi bij het blindenwerkproject geen warm water aanwezig is. De organisatie heeft in samenwerking met ons in Nijkerk geregeld dat er een grote boiler is gekocht en geplaatst zodat de mensen zich kunnen wassen met warm water.
Op 14 september is de UUT KIEK DAG in Nijkerkerveen geweest. Een mooie dag, maar helaas met een beetje teveel regen. Maar desondanks toch een geslaagde dag. Op 8 november heeft de Nijkerkse Stichting een mooi bedrag van €750 mogen ontvangen voor de projecten in Belarus.
 
Reisverslag maart 2013
Woensdag 13 maart om 18.00 uur zijn we (Marco Willemse en Chris Benning) vertrokken naar Belarus. Marco Willemse is journalist bij het Algemeen Dagblad en heeft een reisverslag in het AD geschreven verdeeld over vier reisdelen en later een groot artikel in de .( 23, 25, 27, 29 maart en 26 april 2013 landelijk)
Na een reis van 16 uur rijden hebben we de grens bij Terespol / Brest bereikt. Na een paar uurtjes grens passeren en kou lijden zijn we om 12.00 uur bij onze tolk Tatiana aan gekomen. Het was erg koud (ca. 5 graden onder nul), veel sneeuw en een sterke wind.
Na even bijgepraat te hebben en wat voorbereidingen te hebben gedaan voor de reis naar de projecten, zijn we op tijd naar bed gegaan. Vrijdagochtend vroeg heeft Marco de bus eerst sneeuwvrij moeten maken en de auto eerst even moeten laten warm worden voor we konden vertrekken.
We zijn bij de winkel van Jouri 1800kg levensmiddelen in een aanhangwagen gaan laden en toen vertrokken naar Ivatsevichi (± 180km rijden). Het was onze zwaarste reis in 19 jaar naar Belarus. Een temperatuur van -10 tot -15 graden en een zeer harde wind.
Voor alle projecten en sommige gezinnen hadden we tuinzaden-pakketjes gemaakt zodat ze hun eigen groenten kunnen kweken. In Ivatsevichi aangekomen na een zware reis hebben we eerst de levensmiddelen gelost voor de voedselpakketten.
Na dat we de documenten gestempeld hebben (ja, ook hiervoor moeten documenten gemaakt worden en een lijst van mensen die een voedselpakket krijgen), hebben we het project bekeken waar de mensen werken: borstels maken en stekkerdozen in elkaar zetten. De mensen zijn weer blij met het werk dat we doen en ze verdienen er een klein beetje mee.
We hebben de eerste paar voedselpakketten zelf uitgedeeld, de andere zijn later uitgedeeld en bij heel veel andere mensen thuisbezorgd. Na de koffie zijn we vertrokken naar Kosava.
Ook deze 20km waren met moeite te rijden:
Aangekomen bij de ingang van te tehuis waren de bewoners de weg aan het zo goed als mogelijk sneeuw vrij te maken.
De directeur Nicolai en de bewoners waren zeer blij dat we zonder ongelukken waren aangekomen. Na een vriendelijke ontvangst met een bakkie goede koffie werden eerst de documenten gemaakt. We hadden ter plaatse pampers, zeep, wasmiddelen en tandpasta gekocht
Met Marco hebben we een rondleiding door het hele huis gekregen, ook bij de losstaande paviljoens waar de meeste bewoners de hele dag op bed liggen.
Ook “onze vriendinnen” hebben we natuurlijk bezocht en een lekker bakkie koffie gedronken.
16 maart zijn we vertrokken via Minsk naar Volozyn; het vroor 15 graden en veel wind, het was maar goed dat we niet geweten hebben wat ons stond te wachten, want dan waren we niet vertrokken. De eerste 20km (van de totaal 230km) waren goed te rijden.
Al snel werd het ons duidelijk dat we in zwaar weer en slechte wegen terecht kwamen. Op de hoofdweg kwamen we vast te staan.
Via de telefoon kregen we berichten dat er die nacht en ochtend meer dan 900 auto’s waren gestrand op de weg die wij moesten gaan naar Volozyn.
Bijna bij het schoolinternaat aangekomen, zijn we gestrand op 2 km voor de plaats van bestemming. We konden het huis alleen lopend en met vallen en opstaan door de sneeuw bereiken. De boilers die we in 2012 hadden gekocht waren allemaal geplaatst en in zeer goede staat.
De auto moesten we laten staan onder bewaking van iemand die ons tegemoet was gelopen. Voor een paar families hebben we levensmiddelen-pakketen meegenomen, maar ze moesten ze wel komen halen bij onze bus en door de sneeuw naar huis lopen.
Voor school hebben we een vrieskast gekocht en voor de kinderen zakken met paaseitjes.
Omdat we niet bij het internaat konden komen, hebben we 15km verder bij de directeur thuis gegeten en geslapen. We waren zeer blij dat de bus na een zeer koude nacht met 24 graden vorst en veel sneeuw na goed voorgloeien bij de tweede keer starten aan de praat bleef.
Zondagochtend zijn we vertrokken met een zonnetje richting Horostovo, 260km met 22 graden onder nul. De wegen waren “schoon geschoven” en redelijk goed te rijden, hier en daar zaten er wel grote gaten in het asfalt, maar het was een bijzonder mooie tocht.
In Horostovo en Godsk hebben we een aantal levensmiddelenpakketten bezorgd bij mensen die het goed konden gebruiken
Maandagochtend zijn we om 9:00 uur vertrokken naar Pinsk. Na 18 km kwamen we vast te zitten in de sneeuw, we konden niet meer vooruit of achteruit. Na ongeveer 5 minuten stopte er een auto, die heeft ons uitgegraven en er achteruit uit getrokken, zo konden we onze reis voortzetten. Later in Pinsk zag ik dat er onder de auto een leiding loshing, gelijk naar de garage en laten maken, gelukkig geen grote problemen.
Blinde Natasha en haar moeder waren blij ons te zien.
Hier hebben we twee grote tassen met levensmiddelen en kleding achtergelaten.
Voor het baby-opvanghuis hebben we ter plaatse spenen en medicijnen gekocht, ook hadden we nog een tas handdoeken, bordjes met een tuitbeker en ook natuurlijk paaseitjes meegenomen. Ook hier moesten er natuurlijk weer de nodige documenten gemaakt worden en gestempeld. Na de vele jaren dat de Nijkerkse Stichting hier helpt, zien we vooruitgang, alles ziet er goed onderhouden uit, en de baby’s worden goed verzorgd.
Dinsdag 19 maart zijn we naar onze organisatie IHISC in Brest geweest om het een en ander door te praten van de afgelopen reis en voor de toekomst. Voor de organisatie hebben we een nieuwe printer gekocht. Ook hebben we fort Brest bezocht in de sneeuw en kou, nog steeds 10 graden vorst. Hier wordt het hele jaar door wacht gehouden bij het oorlogmonument. Dit gebeurd door de kinderen van het voortgezet onderwijs uit heel Belarus. Elke school doet dat één week, de kinderen slapen daar dan ook.
Aan elke reis komt een einde, deze was wel heel erg koud met veel sneeuw .Hierbij de laatste foto gemaakt bij de oude ingang van Wit Rusland in 1940, thans een monument met op de achtergrond de torenhoge bajonet midden in fort Brest.
 
 
Kijk ook eens bij onze Projecten, zo kunt beter begrijpen waar de Nijkerkse Stichting mee bezig is en om op de hoogte te blijven.