Deze pagina werd voor het laatst bijgewerkt in maart 2017.
Op deze pagina vindt u het jaarverslag over 2016 van de Nijkerkse Stichting voor Hulp aan Tsjernobylkinderen. Het vorige verslag (uit 2015) vindt u hier.
Verslag van het jaar 2016
De Nijkerkse Stichting is dit jaar twee keer naar Belarus afgereisd om hulp te verlenen.
JULI
Eind juli zijn Cor en Ria van ’t Veld en Chris en Jozefien Benning van de Nijkerkse Stichting 12 dagen naar Belarus geweest om diverse projecten te bezoeken.
We zijn begonnen in Brest om de organisatie daar te bezoeken en het een en ander te overleggen. We hebben pampers en kinderkleding achter gelaten bij Valentina van de organisatie, die zorgt ervoor dat de mensen die het nodig hebben ook krijgen. We hebben kennis gemaakt met het nieuwe geld dat per 1 juli is ingevoerd. Eerst was 1 Euro nog 21900 Belarus roebel, en per 1 juli is 1 Euro ruim 2 Belarus roebel
Vanuit Brest zijn we vertrokken naar Pinsk, het baby-opvangcentrum, om daar pampers en zeep te brengen. We hebben een rondleiding gehad door het hele opvangcentrum. Cor was er een hele tijd niet geweest, en was verbaasd dat alles er zo goed verzorgd uitzag, alles in goede staat en zeer schoon. Zo hebben we kunnen constateren dat de hulp die de Nijkerkse Stichting heeft verleend op de goede plaats is terecht gekomen en op een goede manier wordt gebruikt.
Ook hebben we Natasha (blind) en haar moeder weer bezocht (we doen dit al vanaf 2011). De flat was verzorgd en schoon waar we zeer blij om waren. Natasha en haar moeder hebben een uitkering die aan de lage kant is, zodoende krijgen ze van de Nijkerkse Stichting als we in Pinsk zijn een groot voedselpakket waar ze weer een maand van kunnen leven.
Vanuit Pinsk zijn we vertrokken naar Horostovo. Daar hebben we Anna Paskevits en haar man Iwan hebben bezocht waar het voor ons allemaal begonnen is in 1994.
We hebben diverse families bezocht en zijn daarna naar Godsk vertrokken waar we een oma en opa helpen die voor hun gehandicapte klein dochter zorgen.
We hebben een smeekbede gehad uit Kosava, een neuro-psychiatrische instelling waar op dit moment 273 mensen wonen. Hierin wordt gevraagd om ondergoed en nachtkleding, Pampers en incontinentie-materiaal.
Elke keer als we Belarus bezoeken krijgt Kosava een grote hoeveelheid Pampers die we tegenwoordig ter plaatse kunnen kopen (waardooor we geen problemen bij de grens hebben). Dankzij sponsoren hebben we een begin kunnen maken met het kopen van ondergoed en nachtkleding voor de mensen in Kosava.
We hebben voor 100 mensen voldoende ondergoed en nachtkleding kunnen kopen. Op onze volgende reizen proberen we elke keer weer het zelfde te doen voor de overige 200 bewoners die er wonen.
In Ivatsevichi waren weinig mensen om te 'werken', we hoorden dat er heel weinig werk was op dat moment maar misschien in het najaar wel weer. Ook voor de blindenorganisatie in Ivatsevichy, met 300 kinderen en oudere mensen, willen we proberen om ondergoed en nachtkleding te kopen.
Een moeder en dochter van de blindenorganisatie hadden een mooie taart gebakken met de plattegrond van Nederland er boven op. We hebben hem maar gelijk aangesneden en met een bakkie koffie erbij hebben we er heerlijk van genoten.
OKTOBER
Deze reis was voor mij een beetje bijzonder omdat ik voor de 50e keer naar eerst Wit- Rusland en nu Belarus afreisde, nu samen met Ab de Graaf.
Bij aankomst in Brest zijn we eerst even naar Valentina gegaan van de organisatie om het een en ander door te praten. Via een tussen stop van 2 dagen in Horostovo waar we Walja hebben bezocht en andere families zijn we door gereisd naar Minsk.
Hier heb ik op uitnodiging van het ministerie van Humanitaire Zaken een bezoek gebracht op het ministerie, samen met Valentina, onze voorzitter uit Brest. Ik heb een goed gesprek gehad met twee dames die altijd helpen met de visa en in contact staan met onze projecten en controleren of we goederen op de goede plaats zijn terecht gekomen en of alles klopt. Vanuit Minsk zijn we vertrokken naar Grodno. Via een tussenstop zijn we nog even naar Volozhinsky (Volozyn) geweest om te kijken hoe het daar ging.
In Grodno hebben we een familie bezocht die vroeger in Horostovo woonde. We hebben daar in een hotel geslapen en Grodno bezocht, een mooie stad.
De volgende dag zijn we naar Kosava afgereisd om daar weer een bezoek te brengen aan de inrichting. Na een reis van meer dan 4 uur aangekomen in Kosava, hebben we eerst maar eens goed geslapen in de inrichting.
De volgende ochtend hebben we weer voor 50 mensen ondergoed en nachtkleding gekocht ( nog 150 te gaan), en natuurlijk weer pampers en zeep en shampoo.
Het 'project' waar 8 bewoners zelfstandig leren wonen gaat heel goed. Ze krijgen sinds kort ook onderwijs op hun eigen niveau en in hun eigen gebouw. Als ze geld hebben om levensmiddelen te kopen koken ze zelf. Dit gebeurt niet elke dag, maar soms wel een keer per week.
De 8 bewoners (die zelfstandig leren wonen) maken uit een speciale steensoort mooie paddenstoelen die zij als het mogelijk is verkopen.
De volgende dag hebben we een bezoek gebracht aan de blinden organisatie in Ivatsevichi om te kijken hoe het daar ging. Er was heel weinig werk op dat moment.
De mensen komen er wel om sociaal contact met elkaar te hebben en natuurlijk ook om koffie te drinken. We hebben wel geregeld dat er eind van 2016 weer een kleine 100 voedselpakketten konden worden uitgereikt aan hen die het hard nodig hebben. Ook gaan we proberen om ondergoed en nachtkleding te regelen in 2017 voor alle mensen die ingeschreven staan bij deze organisatie.
Terug in Brest hebben we drie families bezocht. Bij één familie studeert een gehandicapte jongedame Rechten op de hoge school in Brest voor het tweede jaar, deze dame is ondersteund door familie de Graaf uit Nijkerk (team Flevo), zij kon eindelijk een kleine computer kopen.
Bij een andere familie hebben we voedsel voor twee maanden gekocht en nieuwe kleding voor een meisje van 14 jaar zodat ze met Kerstmis goed gekleed naar schoolkerstfeest kon gaan. Ook bij een andere familie hebben we nieuwe kleding geregeld voor een jonge dame van 17 die zo ook naar schoolkerstfeest kon gaan.
De laatste avond in Brest hebben Ab en ik met de organisatie gegeten in een pizzeria. Ik heb daar voor mijn 50ste reis naar Belarus een kleine onderscheiding gekregen, en een miniatuur Belarus paspoort van twee centimeter groot. Helaas voor de grenspost was dit veel te klein en moest ik maar weer een normaal paspoort en visum gebruiken. Maar ik heb er wel vreselijk veel plezier mee beleefd.
Inmiddels is het januari 2017 en ben ik begonnen om sponsoren te zoeken die kunnen helpen om het 'project ondergoed' te laten slagen.
Kijk op onze website www.tsjernobylkinderhulpnijkerk.nl om op de hoogte te blijven van ons Humanitaire werk in het vergeten rampgebied van Tsjernobyl.
Ons nieuwe banknummer is: NL 90 ABNA 0401 1443 80. Heeft u nog vragen kunt u altijd contact met ons opnemen, Chris: 0653674428 of met Ria 033-2457466